27 maart 2014

Vaak kan ik de eenzaamheid van me af slaan,

Maar kan eenzaamheid mij ook laten gaan?

Ik heb inzicht in het proces van herstellen,

Kan het aan ieder ander moeiteloos verstellen.

Maar onbewust pakt het me en heeft het macht,

Houdt het me wakker gedurende de nacht.

Probeer mijn gedachtes te verzetten, blijf positief,

Toch maakt de eenzaamheid mij depressief.

Elk vrije uur op mijn kamer, geen vrienden/vriendinnen,

Dat gevoel kan je kapot maken van binnen.

Niemand die vraagt hoe het gaat, heb je nog wat beleefd,

Wetend dat de rest ondertussen uitgaat en/of plezier heeft.

Daar zit je dan, op je kamer tussen wat muren,

Voor je uit starend achter je bureau, de minuten lijken uren.

Afvragend of er iemand is die naar me omkijkt,

Om me geeft en vervolgens zijn hand naar me uitreikt.

De eenzaamheid van me wegneemt en tijd voor me heeft,

En mij daarmee mooie herinneringen geeft.