zaterdag 29 september 2012

29-09-2012


Het licht, maakt tranen zichtbaar op een gezicht,
Rode ogen, die op jou zijn gericht.
Dwalend in gedachtes verdwaald,
Geluk uit het leven weggehaald.
Maar voor alles is het nu te laat,
Je houdt het niet tegen dat de zon onder gaat.

zondag 23 september 2012

03 april 2011


Een spiegel laat je zien wie je werkelijk bent
maar waarom word ik nooit zo herkent?
mijn spiegelbeeld is anders dan het jouwe,
een spiegel kan niet liegen, maar wie moet ik vertrouwen?
je zegt dat ik mooi ben, maar ik zie het niet in,
misschien dat ik mijn eigen beeld verzin.

dinsdag 18 september 2012

18-09-2012

Op het papier vloeit de blauwe inkt,
Mijn vulpen die mijn inktpatroon leegdrinkt.
De krullende letters waarmee ik schrijf,
Omschrijven het gevoel in mijn lijf.
Het is mijn manier van uiten op slechte dagen,
Omdat ik simpelweg niet om hulp kan vragen.

18-09-2012

Probeer gevoelens naar woorden te vertalen,
Zonder woorden en gevoelens door elkaar te halen.
Ik kan de juiste woorden niet vinden op dit moment,
Gevoelens, gevoelens zo ontzettend ongekend.
Het is niet te omschrijven want iedereen heeft een ander gevoel bij een woord,
Woorden worden veranderd nadat ze door een ander zijn gehoord.
Het verhaal komt altijd anders uit bij andere mensen dan het was,
Probeer maar eens exact na te vertellen wat je hier net las.

maandag 17 september 2012

17-09-2012


Overspoelt door gevoelens van onrust en in angst gevangen,
Bijna verdrink ik in emoties maar blijf nog net aan de rand hangen.
Overboord gevallen midden op een of andere zee,
Wie komt mij hier uit redden, wie neemt mij mee.
Met deze gevoelens is geen land mee te bezeilen,
Het heeft geen zin om met de kraan open te dweilen.
Ik moet iets gaan doen in plaats van toekijken hoe alles gebeurd,
Want het is pompen of verzuipen en word ik met de stroming meegesleurd.
Heb geen idee waar dit schip ooit zal gaan stranden,
Maar weet wel dat het tijd is om de schepen achter me te gaan verbranden.

17-09-2012


Vandaag kan ik me even nergens op concentreren,
Ik kan me niet tegen de storm in mijn hoofd verweren.
Eindeloos staar ik naar hetgeen waar ik mee aan de gang moet,
Mijn hoofd zit vol met gedachtes, gedachtes in overvloed.
Heb geen honger, zo lusteloos, maar besluit mijn broodje te eten,
Er is iets, maar ik weet gewoon niet wat het is, dat aan me blijft vreten.
Zonder een duidelijke oorzaak voel ik voortdurend enorme onrust,
Vanmorgen was ik zo vrolijk, dus blijkbaar is er iets in mij onbewust.
Lichamelijk ben ik aanwezig maar mentaal niet, het verdoofde gevoel,
Het gevoel buiten de realiteit te staan, dat is wat ik nu voel.
Rusteloosheid, concentreren gaat niet, vergeetachtig, de weg kwijt,
De angst, onmacht, leegheid diep van binnen, onmacht en spijt.
De gevoelens zijn steeds heftiger aan het worden en het maakt me bang,
Ik geef nergens meer om en krijg steeds meer zelfvernietigingsdrang.
Ik voel me alleen en zo onbegrepen, ik kan het gewoon niet uiten,
Op dit moment wil ik onzichtbaar zijn en me van alles afsluiten.
Soms hoop ik dat iemand me kan horen schreeuwen en me ziet staan,
Iemand die me begrijpt, steunt, helpt en mijn buien kan doorstaan.
Want niemand kan mij vertellen hoe het weggaat of waarom,
Wanneer ik geniet van het leven, draaien mijn gevoelens continue om.

17-09-2012

Op het ene moment voel ik me goed en kan ik de wereld aan,
Op het andere moment voel ik me beroerd en mag de wereld vergaan.
Want dan loop ik met een glimlach en ben ik enorm blij,
Want dan zit ik te staren en gaat alles aan me voorbij.
Dan heb ik geen zorgen of stress en pieker niet, want ik geniet,
Dan kijk ik verdrietig of boos, maak me zorgen om niets en niemand die 't ziet.
En wanneer mijn stemming weer eens omslaat is het gevoel heel sterk,
Iedereen zou het aan me kunnen zien maar niemand die het opmerkt op school of werk.
Soms hoop ik dat iemand het ziet, soms ben ik liever onzichtbaar,
Ik kan het niet alleen want ook ik ben breekbaar, maar als ik dit alleen overwin ben ik een winnaar.

maandag 3 september 2012

03-09-2012 ~

 
 Ze is in haar vrijheid gevangen,
Maar blijft naar het leven verlangen.
Ze besluit haar vleugels uit te slaan,
En kiest voor een heel ander bestaan.
Ze vertrekt in een donkere nacht,
Iets wat niemand van haar had verwacht.
De dag dat ze terugkomt zal ze stralen,
Dat deed ze, ze wist haar doelen te behalen.

Wie had ooit verwacht dat ze zover zou komen,
Nu leeft ze een leven waar jij alleen van kan dromen.


03-09-2012

Gevangen in vrijheid,
Verdrietig om blijheid.
Gebroken maar heel,
Weinig toch veel.
Gestreden zonder strijd,
Vermeden werd vermijd.
Gegooit en gesmeten,
Denken niet weten.
Kruipend zijn weggelopen,
Gesloten maar open.
Vrijheid maar beperkt,
Onopgemerkt werd opgemerkt.

03-09-2012


Ik wil zien, maar de mist beperkt mijn zicht.
Ik wil horen, maar zie niet waar mijn mp3 ligt.
Ik wil proeven, maar er is niets om te eten,
Ik wil verder, maar ik ben de weg terug vergeten.
Ik wil geven, meer dan dat jij me ooit gaf,
Ik wil vrijheid, maar mag niet weg want ik heb straf.
Ik wil herinneren, de mooiste dingen in mijn leven,
Ik wil vooruitgang, maar moet niet naar perfectie streven.
Ik wil veranderen, maar anders gaan anders als gepland,
Ik wil eerlijkheid, maar jij bent degene die de waarheid ontkent.
Ik wil zijn, maar zal nooit zijn wie jij wilt dat ik ben,
Ik wil leven, mijn wil is wet, de enigste wil die ik ken.

zaterdag 1 september 2012

11-10-2011


Ik ben het zat al die vooroordelen,
Heb geen zin meer in toneel spelen.
Alle opmerkingen 'lach' ik gewoon weg,
Soms gebeurt het ook dat ik er niks van zeg.
Dan doe ik net alsof ik het niet heb kunnen horen,
Ik heb dit niet gewilt, zo ben ik nou eenmaal geboren.
Elke dag is voor mij weer erg,
Ik weet niet wat wat er morgen weer op mijn pad komt, of welke berg.
Voor mij voelt het elke dag weer vervelend om op te moeten staan,
Vraag me af waar de opmerkingen dit keer over zullen gaan.
Ik ben elke dag met mezelf in gevecht,
Ze begrijpen niet wat ze tegen me hebben gezegd.
Natuurlijk weten ze wel wat ze tegen me zeiden,
Maar het heeft ook nog een andere zijde.
Door die woorden heb ik het gevoel dat ik anders ben,
En dat is iets wat ik ook niet ontken.
Ik voel me onzeker bij alles wat ik doen moet,
Al die woorden hebben zo'n grote invloed.
Ik heb weinig zelfvertrouwen en zin meer in het leven,
Maar ik blijf vechten en zal echt niet opgeven.
Jullie hebben mij zoveel ontnomen,
Ik zal bewijzen dat ik verder kom dan jullie ooit gaan komen.