Het komt allemaal wel goed
niemand die er moeite voor doet
er is nog niets veranderd na al die jaren.

Iedereen zegt iets zeer positiefs
berichten allemaal met iets veel te liefs
en nog zit ik steeds voor me uit te staren...

Ik vraag niet veel, ben gewoon al snel blij,
maar nog steeds heb ik niemand aan mijn zij
gewoon vriendschap waarij je iets kan delen

Een beetje tijd, ik vraag aan niemand hele weken
helaas kan niemand begrip voor mijn situatie kweken
en zit ik iedere dag alleen op mijn kamer te wachten

Hopend op alles dat me beloofd is, maar nooit gekomen,
geluk wordt me keer op keer keihard afgenomen
velen die 't gunde, het beloofde, maar niet brachten...

Zaterdag, 28 november 2015

Ben je eigenlijk wel een goed mens,
Als je iemands diepste geheimen kent,
Kan zorgen dat iemands enigste wens,
Uitkomt, tot een onvergeetbaar moment?

Ben je eigenlijk wel zo'n goed persoon,
Als je tegen iemand zegt dat het goed zal komen,
Maar je het bij woorden laat en niet iets toon,
En het beste toewenst maar niet laat uitkomen?

Ben je eigenlijk wel zo eerlijk als dat je zei,
Toen ik je vertelde over de eenzaamheid,
Het leven zonder vriendschap dat heerst over mij,
Maakt 't dan niemand wat uit, tot het komt tot definitief afscheid?

Dinsdag 24 november 2015

Arm,

is zij die al jaren alleen leeft.

Eenzaam,
is zij die geen vrienden heeft.

Teleurgesteld,
is zij die alles aan anderen geeft.

Depressief,
is zij die naar geluk van een ander streeft.

Dapper,
is zij die veel heeft gemaakt en het overleeft.

Sterk,
is zij die anderen wel altijd maar weer vergeeft.

Maar wanhopig,
omdat ze met niemand een (h)echte vriendschap beleeft.

Dinsdag 24 november 2015

Soms zou je weg willen gaan,
even weg van de vreugde en het verdriet.

Soms kan je het niet meer aan,
werkelijk niemand die het aan je ziet.

Soms wil je gewoon even stoppen,
even niets meer hoeven opkroppen.

Soms wil je even je verhaal kwijt,
werkelijk niemand wil eenzaamheid.

Soms wil je even een arm om je heen,
even niet meer iedere dag zo alleen.

Soms zijn er zo veel dingen die je wil,
maar hoeveel je ook geeft, het blijft stil.

Dinsdag 24 november 2015

Blijven hopen,
Dat het eens anders zal lopen.

Even stilstaan,
Bij alles dat aan je voorbij blijft gaan.

Verder kijken,
Het gras zal slechts groener lijken.

Jezelf zijn,
En blijven, het is allemaal slechts schijn.

Dinsdag 24 november 2015

Vele dromen
een nachtmerrie
niet voorzien
Toch gekomen.

Blijven hopen
op iets
maar toch
Zo gelopen.

En daarbij
alles gegeven
weinig gekregen
Einde nabij.

Dinsdag 24 november 2015

Zo magisch als het ooit voelde
kan het zo plots voelen als een vloek
Wetend wat deze stilte bedoelde
valt dan uit het niets het doek.

Daar waar geduld en begrip was
voor een periode van pijn en verdriet
In rook opgegaan, lag een hoopje as
lang en gelukkig leefden ze niet.

Dinsdag 24 november 2015

Wat is de waarde van tijd
voor je het weet ben je het kwijt
niet dat ik je ook maar iets verwijt
ik was gewoon niet voorbereid
Enigszinds heb ik spijt...

Starend naar de sterren en de maan,
afvragend hoe het met anderen zal gaan.

Het komt goed, jouw tijd komt eraan,
Zeiden ze toen, inmiddels 6 jaar voorbij gegaan.

Nooit eens een berichtje, gewoon spontaan,
maar wel altijd voor anderen klaargestaan.

Ik heb altijd slechts mijn best gedaan,
eenzaamheid, blijkbaar is dit mijn bestaan.

Natuurlijk gelooft ze in zichzelf en heeft ze vertrouwen,
ondanks dat het na jaren nog steeds hetzelfde is gebleven.

Ze blijft zich inzetten en blijft anderen het beste van zichzelf geven,
hopend dat ze haar ook als belangrijk beschouwen.

Dagenlang brengt ze alleen op haar kamertje door,
terwijl ze niet veel vraagt en al blij wordt van 't kleinste gebaar.

Niemand die het eigenlijk door heeft, zo onzichtbaar,
tot er 'n dag komt waarop ze haar laatste hoop ook verloor...

'Het komt goed' is al te vaak gezegd,
maar niemand meende het oprecht.
Dat is nu voor de zoveelste keer gebleken,
anders hadden ze wel naar je omgekeken.
Dan hadden ze er wel iets aan gedaan,
Aan jouw eenzame bestaan...