19 januari 2015

Ondanks de vele tegenslagen sta ik hier, gelukkig dan ik ooit was,

alles wat ik heb meegemaakt draag ik nog steeds mee in mijn rugtas.

Ik zie het niet meer als een last op mijn schouders maar als een brug,
die ik gebouwd heb, overheen ben gegaan en soms kijk ik terug.

Trots sta ik dan stil en realiseer me waar ik doorheen ben gegaan,
Dan loop ik weer verder, kijk naar mijn pad: ik kan de toekomst aan!

19 januari 2015

De afgelopen maanden heb ik nauwelijks meer gedichten geschreven,

Misschien omdat ik ook al sinds maanden weer geniet van het leven.

Ondanks alles dat ik de afgelopen tijd te voorduren heb gehad,

Stoppen met mijn opleiding, noodgedwongen lag ik uren per dag plat.

Door de pijn kon ik nog maar weinig en nog steeds moet ik herstellen,

Kan ik ooit nog werken in de zorg? Ik kan me geen leven zonder voorstellen.

Van 7 dagen in de week 56 uur bezig zijn, naar slechts 18 uur in 3 dagen,

Aanmelden voor een schildercursus, ik ga maar eens een poging wagen!

Want ondanks dat mijn toekomstdroom in korte tijd uiteen is gespat,

Voel ik me gelukkiger dan ooit; er is nog hoop, er is altijd nog wel wat!