19 januari 2015

De afgelopen maanden heb ik nauwelijks meer gedichten geschreven,

Misschien omdat ik ook al sinds maanden weer geniet van het leven.

Ondanks alles dat ik de afgelopen tijd te voorduren heb gehad,

Stoppen met mijn opleiding, noodgedwongen lag ik uren per dag plat.

Door de pijn kon ik nog maar weinig en nog steeds moet ik herstellen,

Kan ik ooit nog werken in de zorg? Ik kan me geen leven zonder voorstellen.

Van 7 dagen in de week 56 uur bezig zijn, naar slechts 18 uur in 3 dagen,

Aanmelden voor een schildercursus, ik ga maar eens een poging wagen!

Want ondanks dat mijn toekomstdroom in korte tijd uiteen is gespat,

Voel ik me gelukkiger dan ooit; er is nog hoop, er is altijd nog wel wat!