zaterdag 1 september 2012

11-10-2011


Ik ben het zat al die vooroordelen,
Heb geen zin meer in toneel spelen.
Alle opmerkingen 'lach' ik gewoon weg,
Soms gebeurt het ook dat ik er niks van zeg.
Dan doe ik net alsof ik het niet heb kunnen horen,
Ik heb dit niet gewilt, zo ben ik nou eenmaal geboren.
Elke dag is voor mij weer erg,
Ik weet niet wat wat er morgen weer op mijn pad komt, of welke berg.
Voor mij voelt het elke dag weer vervelend om op te moeten staan,
Vraag me af waar de opmerkingen dit keer over zullen gaan.
Ik ben elke dag met mezelf in gevecht,
Ze begrijpen niet wat ze tegen me hebben gezegd.
Natuurlijk weten ze wel wat ze tegen me zeiden,
Maar het heeft ook nog een andere zijde.
Door die woorden heb ik het gevoel dat ik anders ben,
En dat is iets wat ik ook niet ontken.
Ik voel me onzeker bij alles wat ik doen moet,
Al die woorden hebben zo'n grote invloed.
Ik heb weinig zelfvertrouwen en zin meer in het leven,
Maar ik blijf vechten en zal echt niet opgeven.
Jullie hebben mij zoveel ontnomen,
Ik zal bewijzen dat ik verder kom dan jullie ooit gaan komen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten