17-09-2012

Overspoelt door gevoelens van onrust en in angst gevangen,
Bijna verdrink ik in emoties maar blijf nog net aan de rand hangen.
Overboord gevallen midden op een of andere zee,
Wie komt mij hier uit redden, wie neemt mij mee.
Met deze gevoelens is geen land mee te bezeilen,
Het heeft geen zin om met de kraan open te dweilen.
Ik moet iets gaan doen in plaats van toekijken hoe alles gebeurd,
Want het is pompen of verzuipen en word ik met de stroming meegesleurd.
Heb geen idee waar dit schip ooit zal gaan stranden,
Maar weet wel dat het tijd is om de schepen achter me te gaan verbranden.