27 november 2011

Ik leef in een wereld die niemand kent,
Niemand die weet hoe het is maar ik ben het gewend.
Ik ken mezelf niet, ik weet eigelijk niet wie ik ben,
Want ik verander steeds als ik denk dat ik mezelf eindelijk ken.
Mijn gevoelens herken ik niet meer,
Zelfs blijdschap doet zeer.
Er is niemand die weet hoe ik leef,
Niemand die weet hoe ik alles beleef.
Ook al lijk ik zo vrolijk, zo voel ik me niet,
Ik ben het wel maar het is niet mij die je ziet.
Er is teveel gebeurt en er is teveel gezegd,
Er is nog zoveel dat ik nog niet naast me neer heb gelegd.
Ik moet nog zoveel accepteren,
Pas dan kan ik mezelf  identificeren.