14-06-2013
Eindeloos hoop ik op iets in mijn leven,
Dat angst laat verdwijnen en mij hoop kan geven.
Wanneer ik het eindelijk heb gevonden,
Verpest ik het ook zo weer in een paar seconden.
Daardoor verlies ik hetgeen dat me gelukkig maakt,
Waardoor de somberheid niet kwijt raakt.
Onbewust laat ik mezelf niet gelukkig zijn,
Doe ik mezelf maar ook een ander pijn.
Hoe kan het dat ik niet weet waarom,
Ik niet genieten kan van het uitzicht op de berg die ik beklom.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten