14-12-2013

Het wordt tijd dat ik eens opschrijf wat er in me omgaat,

Misschien lucht het op, omdat ik er niet over praat.

Het gemis werd groter, al hoopte ik dat het zou slijten,

Dat ik het los kon laten en mezelf minder zou verwijten.

Het verlangen groeide, net als de eenzaamheid,

Langzamerhand raakte ik de grip op mezelf kwijt.

Daarna kreeg ik flashbacks, die al snel toenamen,

Ik zag voor me hoe het was, alle momenten samen.

Het brak me, wetende dat ik het voorgoed kwijt zou zijn,

Met een lach ging ik door, niemand merkte mijn pijn.

Geen dag gaat voorbij zonder dat ik aan je heb gedacht,

Dat is ook waarom ik dit heb geschreven deze nacht.

Ik mis je en gun je al het geluk toe, al ben ik je kwijt,

Ik ben je dankbaar voor alles, voor een geweldige tijd.