24 april 2014

Tijdens de les staar ik weer eens naar buiten,

Zie wat vogels voorbij vliegen, hoor ze fluiten.

Ondertussen hoor ik iemand een appel eten,

Nee hè! Het huiswerk voor de volgende les vergeten.

Ik voel me vermoeid ondanks dat ik goed sliep vannacht,

Besef me ineens dat iedereen in mijn klas lacht.

Werkelijk geen idee waar dat nou over is gegaan,

Hèhè, eindelijk wisselt die onnodig linksrijdende van baan.

Ik blader door mijn agenda, maar wat wilde ik nou kijken,

Hoor de wijzer langzaam doortikken, minuten beginnen uren te lijken.

De airco staat aan, voel het niet, maar ook dat hoor ik,

Terwijl ik een Whatsapp-bericht lees en vlug wat terug tik.

Ik kan me niet eens herinneren of ik mijn medicijnen heb genomen,

Geen prikkel ontgaat me, al lijk ik weer eens te zitten dagdromen.