28 april 2012

Met een pen schrijf ik mijn gevoelens op papier,

Ik ontdek mijn emoties opnieuw op deze manier.

Later lees ik terug wat ik heb opgeschreven,

Al snel bedenk ik me dat ik zo niet verder wil leven.

Ik kijk naar het papier en staar naar de woorden,

Als iemand deze woorden ooit toch eens hoorde.

Maar wat weet deze wereld hier nou eigenlijk van,

Zou iemand mij geloven als ik zeg dat dit niet meer kan.

Wie zou dit kunnen begrijpen als ik het zelf niet eens begrijp,

Zal er iemand staan als ik nog net naar de rand grijp.

Is er iemand die mij uit het diepe kan halen,

Bestaat er een persoon die mijn gevoel kan vertalen.

Want zelf kan ik het niemand anders uitleggen,

Er is gewoon niks dat ik erover kan zeggen.

Het is een gevoel, een gevoel dat niet weggaat,

Zal iemand mij begrijpen, of is het dan al te laat?