9 april 2012

Ik kon altijd met je lachen, maar waar ben je gebleven,
Misschien word het tijd dat ik mijn zoektocht op ga geven.
Dat we niet meer zo vaak samen zijn, doet me pijn,
Waarom voelt het alsof ik uit je leven verdwijn.
Het lijkt alsof het je allemaal niks kan schelen,
Terwijl we vroeger zoveel met elkaar konden delen.
Ik wou dit voorkomen, en heb er alles aangedaan,
Waar is mijn beste vriend naar toe gegaan...
Er zijn velen in de wereld, maar niemand kan jou vervangen,
Ik blijf maar naar vroeger verlangen.
Voor iedereen heb je altijd de tijd,
En zeg nou niet ineens dat het je spijt.
Ik heb je zoveel kansen gegeven, maar nu is het genoeg geweest,
Dat jij na al die hints het nog niet inzag, doet me nog het meest.
Je hebt een plek in mijn hart, maar ik kan dit niet meer volhouden,
Was het maar als toen en waren wij nog maar gewoon de oude...

wish we were still best friends, but things will never be the same.